loading...

دفترچه شخصی سید محمد امین هاشمی

یک دفترچه مجازی برای یادداشت روزمرگی ها ، خاطرات ، تفکرات ، نظرات شخصی و ...

بازدید : 1
پنجشنبه 31 ارديبهشت 1399 زمان : 8:23

زیاد پیش نمیاد

ولی حالا که پیش اومده

یه حال خاصی

خسته نیستم

ناراحت نیستم

ولی...

نمیدونم شاید جدیده

نمیدونم

دست و دلم به نوشتن نمیره

به کار نمیره

به تفریح درست و حسابی هم نمیره حتی

دلم فیلم غمگین قهرمانانه میخواد!

لوگان رو دیدم

چسبید

منی که 24 ساعتی فقط طنز میبینم

نمیدونم داستان چیه

چیزی که ذهنم رو زیاد درگیر کنه رو مینویسم

این چند وقتم این داستان روی مخمه ...

اخطار حدیییی همه بخواننتد (بخدا سر کاری نیست)
بازدید : 1
سه شنبه 15 ارديبهشت 1399 زمان : 7:22

الان نه حالم بده

نه حسم خرابه

نه افسردگی دارم

نه در گیر مشکل خاصی هستم

خیلی منطقی و اروم دارم به این فکر میکنم که من چقدر با یک سری رفتار ثابت اشتباه ادم‌هایی زیادی رو ناامید کنم

ندادن محدودیت بهشون در رفتار با خودم

نذاشتن محدودیت برای خودم در رفتار باهاشون

دست پایین گرفتن خودم و عملا پایین اوردن خودم

توی این سه رفتار، سومی‌رو به مرور کم و کمتر کردم

اما دوتای اول به قوت خودش باقیه متاسفانه

توی مهمترین ارتباط‌هایی که دارم (داداشم، همسرم، بهترین دوستم، شریکم ) دارم سعی میکنم محدودیت‌هایی برای خودم و اونا بذارم

زیادی شل کنم کلا

ظاهرا اینطور بهتر جواب میده

امیدوارم بازم اشتباه نکرده باشم

دفعه اول که فکر کردم ادم باید زیادی راحت باشه و بذاره دیگران راحت باشن اشتباه میکردم

اصلا فازم این نیست که دیگران پررو میشن و لیاقت ندارن و این حرفا

نه نه

دارم خودمم میگم اقا

اگر حرفم همچین چیزی بود که خودمو نمیگفتم که :-D

دارم میگم ظاهرا ذات ادمیزاده

زیادی شل بگیری برای خودت بده

برای خود اون بنده خدا که رو به روت هست بده

باید یه کم سفت کرد

نه زیاد

یه کم

بماند یادگار از من برای خود تو
بازدید : 1
سه شنبه 15 ارديبهشت 1399 زمان : 7:22

الان وسط چندتا کار خیلی مهم و نسبتا پر استرس هستم و معمولا این مواقع ذهنم میره سراغ یک سری چیزهای ریشه ای

الان هم رفته سراغ حسن

کسی که دارم از نزدیک میبینم چقدر تلاش میکنه ادم خوبی بمونه ولی من یه کم میترسم که نتونه زیاد دووم بیاره...

اما حسن کیه؟

حسن الان یه ادم نزدیک به 40 سال هست

حسن وقتی حدود 18 سال سنش بود یه دانش آموزش باهوش بود

توی رشته ریاضی خیلی با نمره‌های خوب قبول میشد و داشت خوب پیش میرفت

خیلی بچه خوبی بود اون زمانا

بابام تعریف میکرد بچه که بوده میبردنشون بهش پفک میدادن باهاش شطرنج بازی میکردن

ازشون میبرده!

نابغه طور

الانشم همینطوریه لعنتی

توی تخته و شطرنج مثل حالت very hard کامپیوتر بازی میکنه

یادمه مامانشو خیلی اذیت میکرد

بچگیم رفته بودم خونه اشون

دیدم روی دیوار جای چهارتا سوراخ هست

از مامانش پرسیدم این جای چیه؟

گفت حسن مشت زده تو دیوار!

پول میخواسته ندادن بهش ظاهرا

در کنار درس یه کم رزمی‌هم کار میکرد و زورش هم زیاد بود

اما بازم در کل بچه خوبی بود و اینده‌‌‌ای که ازش تصور میشد یه چیز عالی بود

اما خوب...

صحنه اشو یادمه

مادرش داشت جیغ میزد که حسن داره میمیره حسن داره میمیره

بابام رفت کمکشون

منم رفتم پشت سرش

بچه بودم

بابام تکونش داد، چرخوندش

حسن توی خواب بالا وارده بود و توی دهنش برگشته بود و داشت خفه میشد

بابا کلی زور زد حسن به حال معمولش اومد

یکی خوابوند تو گوشش

من اون موقعا نمیفهمیدم چی شده

بعدا فهمیده حسن معتاد شده بود

دقیقا توی اوج زور زدنای صدا وسیما برای جلوگیری از اعتیاد

همون موقع‌های که روزی شصت تا کلیپ و سریال امثال خط قرمز پخش میشد

نمیدونم تاثیر نداشت

یا حداقل برای اون نسل دیر شده بود

نمیدونم چرا معتاد شد

فقط یادمه اون زمانا لای کتابای توی خونه اشون با بچه‌ها عکس یه دختره رو پیدا کردیم

یه 3*4 سیاه و سفید

میخواستم برم به مامانش نشون بدم

فائزه نذاشت

گفت نه نکن براش بد میشه

شاید به اون قضیه ربط داشت

شاید نداشت

نمیدونم

هی بدتر میشد

یادم نیست چیکار میکردن براش

ولی یادمه هیچی افاقه نمیکرد

مادرش مرد

به حسن گفته بود حالم بده میبریم دکتر؟

برده بودش

توی راه پله خسته شده بود

حسن گفته بود تو بشین من برم ببینم دکتر هست یا نه

برگشته دیده افتاده توی راه پله

بغلش کرده بود اومده بود پایین برده بودش بیمارستان

گفتن تموم کرده

حسن بدتر شد

با باباش زندگی میکرد

باباش از مذهبی‌های شناخته شده محل بود

پیر

پدر شهید

امام جماعت یدکی مسجد! (وقتایی که امام جماعت اصلی نمیومد اون امام جماعت میشد)

باباش هیچ مدله باهاش ارتباط نمیگرفت

حسن کم کم شروع کرد وسایل خونه رو یواشکی فروختن

بابام گاهی بهش کمک میکرد

مامانم میگفت تو کمکش میکنی میره مواد میخره

میگفت من کمکش نکنم مجبور میشه بدزده و مواد بخره

ما میدونستیم حسن دزد نیست

بابا نمیخواست دزد بشه

حسن رو فرستادن کمپ ترک اعتیاد

خوب شد

اومد خونه

دوباره معتاد شد

یه مدت گذشت

دوباره فرستادنش کمپ

خوب شد

دیگه بد نشد

همه خوشحال بودن

قیافه بابا رو یادمه

هرچی داشت ور میداشت میاورد میداد بهش

کاپشنی که کربلا خریده بود رو اورده بود براش

شب اول رفت جاش رو هم براش اورد انداخت

قبل همه این ماجراها حسن یه شبایی میرفت پلی استیشن یک کرایه میکرد میاورد تا صبح بازی میکردیم

رزیدنت اویل بازی مورد علاقه اش بود

اون روزی که برای بار دوم اومده بود و تقریبا همه مطمئن بودن حسن خوبه خوب شده...

نشستم براش سیر کامل بازی اویل رو تعریف کردم :-D

که این چند وقت که نبودی چی شده و اینا

یا بعضی وقتا میشستیم با هم دیجیمون میدیدم

داستان اونم براش گفتم کامل

قبلا چندین بار جاهای مختلف لباس فروشی کار کرده بود

این بار هم رفت پیش پسر خواهرش توی بوتیک مشغول به کار شد

پدرش مرد

موند تنها توی خونه یک خونه بزرگ که داره ذره ذره خراب میشه

بدون سرمایه

با یک حقوق ثابت

خونه هم درگیر کارهای وراثت هست و سندش به مشکل خورده

البته که خواهر برادرها هم سهم خودشون رو میخوان

ولی به هر حال اگر این لعنتی فروش بره یه چیزی دستش رو میگیره

نهایتا همونم باید بده یه خونه دیگه رهن یا اجاره کنه احتمالا

میومد کتاب‌های مختلف که خوندم رو بهش میدادم

برایان تریسی

رابرت کیوساکی

آدرس سایت متمم و سوخت جت و ... رو بهش دادم و در موردش صحبت میکردیم

میخواد یه کارایی بکنه اما نمیشه ظاهرا

شایدم نمیتونه

من مدلم کلا اینجوری هست که از اکثر افراد توقع دارم بتونن یه موفقیت کوچیک رو لااقل به دست بیارن

از حسن توقع ندارم

حسن روزای سختی رو پشت سر گذاشته

حسن حق داره کند باشه

خیلی کند

حسن این روزا خیلی خوب و مظولمه

دندون درد داشت

از ترسش مسکن قوی نمیخورد که یه وقت...

حسن حتی سیگار هم دیگه کم میکشه

همه زندگیش شده کار

مثل یه ربات

نه رابطه‌ی درست و حسابی

نه کاری که جای پیشرفت داشته باشه

عملا میشه گفت "نه آینده ای"

من دلم برای حسن میسوزه

من قلبا حسن رو دوست دارم

کاش حداقل من لعنتی یه کم کمتر تنبلی کنم

شاید تونستم به حسن کمک کنم آینده‌‌‌ای داشته باشه...

بماند یادگار از من برای خود تو
برچسب ها psk , psk+ikev1_allow ,
بازدید : 4
جمعه 11 ارديبهشت 1399 زمان : 2:24

یه زمانی یه تایم‌های طولانی رو میذاشتم برای شکرگزاری

برای بردن تمرکز ذهنم روی مثبت‌ها به جای منفی‌ها

یه تایم زیادی رو میذاشتم روی تصور آینده ایده آل از همه نظر

حسش کنم

کامل حس خوبش رو تصور کنم و با جزئیات بهش فکر کنم

مینوشتمش حتی

الام حالا خرم از پل گذشته

در حالی که هدف نهاییم یه چیز خیلی گنده بود، با به دست اوردن بخش‌های اولیه قضیه کامل این بحث‌ها رو گذاشتم کنار

میخوام دوباره برگردم به اون حالت

دوباره شکرگزاری‌های طولانی و تصور آینده و ... رو داشته باشم

با تمام جزئیات و حس و حالش

میخوام اون چیزایی که به گمان خودم خیلی کمک کرد تا پیشرفت کنم رو دوباره زنده کنم

همون چیزایی که میگفتن و حتی هنوز هم میگن بی فایده و شر و وره

ولی من با تمام وجودم خوب بودن و موثر بودنش رو حس کردم

NCT #127 Neo Zone
بازدید : 5
سه شنبه 8 ارديبهشت 1399 زمان : 21:23

یه زمانی یه تایم‌های طولانی رو میذاشتم برای شکرگزاری

برای بردن تمرکز ذهنم روی مثبت‌ها به جای منفی‌ها

یه تایم زیادی رو میذاشتم روی تصور آینده ایده آل از همه نظر

حسش کنم

کامل حس خوبش رو تصور کنم و با جزئیات بهش فکر کنم

مینوشتمش حتی

الام حالا خرم از پل گذشته

در حالی که هدف نهاییم یه چیز خیلی گنده بود، با به دست اوردن بخش‌های اولیه قضیه کامل این بحث‌ها رو گذاشتم کنار

میخوام دوباره برگردم به اون حالت

دوباره شکرگزاری‌های طولانی و تصور آینده و ... رو داشته باشم

با تمام جزئیات و حس و حالش

میخوام اون چیزایی که به گمان خودم خیلی کمک کرد تا پیشرفت کنم رو دوباره زنده کنم

همون چیزایی که میگفتن و حتی هنوز هم میگن بی فایده و شر و وره

ولی من با تمام وجودم خوب بودن و موثر بودنش رو حس کردم

اطلاعیه تعطیلی کتابخانه اعتمادیه تا ۲۰ فروردین ماه 1399
بازدید : 1
سه شنبه 8 ارديبهشت 1399 زمان : 21:23

بیدار تا سحر و کمی‌بعد از اون

خواب تا کمی‌قبل از افطار

بیداری و یه کم فیلم و بازی تا افطار

افطار و و بیداری تا سحر و کمی‌بعد از اون

تمام سعیمو میکنم این 1 ماه رو مفیدترین ماه زندگیم کنم

خردمون از پل گذشت
بازدید : 0
سه شنبه 8 ارديبهشت 1399 زمان : 21:23

تا اینجا زندگیم، به این نتیجه رسیدم که همیشه استراتژی در زمان‌های زیادی سخت "فقط صبر" هست

"فقط صبر" یعنی به معنا واقعی کلمه بشینی دست رو دست بذاری تا سختی‌ها برن

من از این فازای "تقدیر هرکسی ازقبل نوشته شده" و "روزی هرکسی از پیش تعیین شده" و اینا نیستم

که اگر بودم کل زندگیم رو نمیذاشتم به مبنای کار کردن

من "ادم بشین منتظر ظهور باش" نیستم

من "ادم پاشو شرایطشو فراهم کن" هستم

که اگر حالت اول بودم اینقدر زور نمیزدم با اینا مخالفت کنم... میشستم خود امام زمان عج بیاد کارشونو یه سره کنه

حالا این که در عمل (گلاب به روی حضار) ریدم با تلاشم رو بذارید پای تنبلی و جمله بندیشم بذارید پای بیشعوریم

خلاصه که حرفم یه چیز دیگه است که شاید با این ماجراها قاطی بشه

وقتی دشمنت خیلی قدره و به هر دلیلی توان مقابله باهاش رو نداری و بازم به هر دلیلی امکان مذاکره و کوتاه اومدن هم نداری...

باید اول هر آنچه که در توان داری بذاری وسط

بعد هی زور بزنی هی زور بزنی تا مطمئن بشی تهش در اومده و دیگه جدا دستات خالیه

اون موقع است که توکلت الی الله باید بشینی یه گوشه

لبخندم نزنی

سعیم نکنی شاد باشی

سعی کنی بدتر میشه

باید واقعیت رو بپذیری

مثل یه نینجایی که 10 مرد جنگی رو حریف بوده ولی 11 نفری ریختن سرش و باقی ماجرا...

یادت نره که تو در حد توانت تمام تلاشت رو کردی هرچند که اشتباه هم قطعا کردی که اگر نکردی ادمیزاد نیستی

یادت نره که توی دنیای خودت، بدون مقایسه ناقص و نصفه نیمه با دیگران، تو یه نینجای فوق العاده ای

و باقی جملات انگیزشی کاملا درست که احتمالا شندید

خلاصه که اومدم بگم هرچیزی استثنا داره

ادم باید همیشه تلاش کنه

به جز موارد استثنا

دلیلیشم مشخصه

همه چیز گذراست

چه روزگار خوبتون رو میگذرونید و دوست دارید این حرف واقعیت نداشته باشه

چه روزگار بدتون رو میگذرونید و فکر میکنید من این حرف رو میزنم چون توی روزگار خوبم هستم

فکر و استدلالمن و شمای نوعی کوچکترین ذره‌‌‌ای اهمیت در بنیاد‌های دنیا نداره و همینه که هست

خوشت میاد که خوش به حالت

بدت میاد هم صبر کنُ این حستم میگذره و خوشت میاد

این نوشته رو با تمام غلط‌های املایی و نگارشی که من نمیبینم ولی شماها میاید و میبینید و احتمالا توی کامنت با :-)) یا :-D بهم تذکر میدید، تقدیم میکنم به خورشید که این فکرا رو انداخت تو سرم

خردمون از پل گذشت
بازدید : 2
سه شنبه 26 اسفند 1398 زمان : 2:36

طبق چیزی که من دیدم
طبق اون برداشتی که من تا اینجای زندگی داشتم

جا انداختن یک چیز بد، یک راه خیلی جالب داره
«تکرار»
نمی‌دونم در مورد خوبی هم صدق می‌کنه یا نه

یعنی اون چیز بد رو انجام میدی (تابو رو می‌شکنی) بعد وایمیستی مردم عکس العمل نشون بدن و خالی بشن

ترجیحا سعی میکنی براش یه توجیهی پیدا کنی و جواب سوالات و ابهام‌ها و عکس العمل‌ها رو بدی
بعد دوباره تکرارش می‌کنی

دوباره مثل دفعه اول عکس العمل میبینی
دوباره مثل دفعه اول یک سری‌هاشو پاسخ میدی

و دوباره
و دوباره
و دوباره

و میبینی بعد از مدتی دیگه اون کار اونقدرا هم بد نیست
عادی میشه

من آدم پر انرژی بودم
زیادی در انرژی
به نظرم پر انرژی بودن یک ویژگی خوبه
اما یک سری اتفاقات
افتادن
و من عکس العمل نشون دادم
مسببین اتفاق بد، یک سری‌هاشو جواب دادن
و بعد دوباره
و دوباره
و دوباره

و من کرختی رو این روزا بیشتر از همیشه توی وجودم میبینم
کم انرژی بودن
کم امید بودن

کمی‌که برای من نوید نابودی رو میده
نوید بی انرژی شدن
نوید ناامید شدن

و من، به درسی که گرفتم فکر میکنم
به جلوگیری از تکرار، که ظاهراً تکنیک شر برای تسلط به خیر هست (یا شاید تسلط هرچیز به چیز دیگه)
به عادت به زندگی به این سبک
شاید در آینده اسمش رو بذارم «بزرگ شدن»
یک سری مشکلات زندگی من رو بزرگ کرد
و هر کس که با انرژی هست یا به قول امین آینده، بزرگ نشده رو از بالا به پایین نگاه کنم و منتظر باشم یه روزی از همین روزا زندگی بزرگش کنه...

و در آخر بگم این تکرار هیچ ربطی به اون تکرار نداره
که اگر میخواستم سیاسی بنویسم برای من کش ندادن‌ها الویت داشتن

هزینه های زندگی در اتریش
بازدید : 0
چهارشنبه 20 اسفند 1398 زمان : 9:16

من مسافر زمانم
قشنگ حس میکنم روزی که حسرت این روزام رو میخورم
نگاه به بابا و مامانم که میکنم...
به این روزهای کارم
به داداشم
به خونه امون
به سن و سالم
به فکر و خیالم
به حالم
به حالم
به حالم

نه اینکه حالم عالی و بی نقص باشه
که اگر بود این متن رو نمینوشتم
که وقتی بود این متن رو ننوشتم

ولی مطمینم دل تنگش میشم
دلتنگ این آدما
رابطه‌ها
دلتنگ محمد میشم که می‌دونم الان هروقت بهش زنگ بزنم آماده است خودش رو برسونه و به حرفام گوش بده
تا کی هست؟ تا کی اینطوری هست؟

دلتنگ این بازی‌های یازده شب به بعد با مبین
پای ایکس باکس و کامپیوتر

دلتنگ این شلوغی‌های کنترل شده و این نور امیدی که از کورسو بیشتره
دلتنگ این پشتوانه‌ها
این مامان و بابا
این رفیق و داداش
این روزای زندگی
که میگذره

و من متنفرم از تکیه گاه بودن
و این قاعدتا از ضعف منه

من دوست دارم همراه باشم
ولی تکیه گاه نه
امید باشم، ولی نه امید اخر، ولی نه تنها امید
که شاید به بزرگی خود خدا، بزرگی اشتباهات منه
بزرگی حماقت‌های منه
بزرگی نفهمی‌های منه
بزرگی ندونستن‌های منه

منی که نمی‌دونم و اشتباه میکنم
همون طور که نمی‌دونستم و اشتباه کردم و در آینده هم همینه
منی که حتی گاهی می‌دونم و نمیکنم
می‌دونم و نمیتونم
می‌دونم و نمی‌خوام
و نمی‌دونم چرا می‌دونم و نمی‌خوام

من دلتنگ این روزایی هستم که توشم
و نمی‌دونم چطوری بیشتر ازش لذت ببرم
سعیم رو دارم میکنم و فکر میکنم تا حدود زیادی نهایت لذتم رو از این نعمت‌ها میبرم
و بازم کمه

من مثل یک مسافر تاریخم
حس کسی رو دارم که از آینده اومدم و دلم میخواد اشک بریزم به حال این روزا که گذشت...

یعنی بعداً هم کسی هست؟
جایگزینی هست برای دادن این حس خوبی که این آدما بهم میدن؟

ترسناکش اینجاست، که من قبلا هم مسافر زمان بودم
از بچگی آینده رو تصور میکردم
و همینقدر خوب بود
و شایدم بهتر
تصویرش مبهم بود ولی حسش میکردم و خوب بود

ولی الان...
تصویر مبهم تر از همیشه
و حس به خوبی قبل نیست

صحنه‌‌‌ای از جدایی نادر از سیمین رو دیدم
توی استوری
اونجا که نادر باباشرو توی حموم می‌شست و سر گذاشت روی کمر باباش و گریه اش گرفت

حرفهای بابا رو یادم اومد
کاراشو
و از همین الان دلم تنگ شد
حالم متفاوت شد

بد نیست
حال بد نیست
متفاوته

همون، مثل حس مسافر زمانی که از آینده اومده
درسته دلتنگ این روزاست
ولی دیدن همین صحنه‌ی رویا مانند، خودش لذت بخش و داره لذتشو می‌بره

خداروشکر که هنوز هست
هرچند که قطعا سریعتر از اون که فکر کنم میگذره
همون‌طور که بدترین روزا میگذرن
همون طور که بهترین روزها گذشتن

موارد ضرورت و منع جراحی بینی یا همان رینوپلاستی
بازدید : 2
چهارشنبه 6 اسفند 1398 زمان : 12:37

فرندز

ماتریکس 4

بالای 50% عدم مشارکت

یک مجلس یک دست اصولگرا (که باعث میشه خیلی‌ها که فکر میکردم مشکل از اصلاح طلبی هست یک قدم به ناامیدی کامل و گذر از نظام نزدیک تر بشن)

نکته ی دل انگیز

تعداد صفحات : 1

آمار سایت
  • کل مطالب : 13
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 30
  • بازدید کننده امروز : 31
  • باردید دیروز : 0
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 32
  • بازدید ماه : 31
  • بازدید سال : 33
  • بازدید کلی : 33
  • کدهای اختصاصی